فیزیوتراپی برای پارگی دیسک کمر

فیزیوتراپی برای پارگی دیسک کمر

فیزیوتراپی برای پارگی دیسک کمر

پارگی دیسک کمر ، وضعیتی است که زمانی رخ می دهد که مرکز نرم و ژل مانند یک دیسک (nucleus pulposus) از لایه بیرونی سخت دیسک (آنولوس فیبروزوس) بیرون زده یا پاره شود. این می تواند به اعصاب کانال نخاع فشار وارد کند و باعث درد، بی حسی، گزگز و ضعف در پشت و پاها شود.

شایع ترین علت پارگی دیسک کمر، سایش و پارگی ستون فقرات ناشی از افزایش سن است. با افزایش سن، دیسک ها انعطاف پذیری خود را از دست می دهند و بیشتر مستعد پارگی می شوند. سایر علل پارگی دیسک کمر عبارتند از:

  • تروما: یک آسیب ناگهانی، مانند سقوط یا تصادف رانندگی، می تواند باعث پارگی دیسک شود.
  • فشار مکرر: خم شدن، چرخاندن یا بلند کردن مکرر نیز می تواند به دیسک فشار وارد کند و خطر پارگی را افزایش دهد.
  • ژنتیک: برخی افراد ممکن است از نظر ژنتیکی بیشتر مستعد ابتلا به پارگی دیسک کمر باشند.

فیزیوتراپی برای پارگی دیسک کمر موثرترین روش درمان غیرجراحی است که در کلینیک فیزیوتراپی دکتر کمالی حکیم در سعادت آباد ارائه می شود.

علائم پارگی دیسک کمر

علائم پارگی دیسک کمر بسته به محل پارگی و شدت فشار روی اعصاب می تواند متفاوت باشد. علائم رایج عبارتند از:

  • درد در ناحیه کمر و پاها
  • بی حسی یا گزگز در پاها
  • ضعف در پاها
  • مشکل در راه رفتن یا ایستادن
  • از دست دادن کنترل مثانه یا روده (نادر)

پزشک شما احتمالاً با گرفتن سابقه پزشکی و انجام یک معاینه فیزیکی برای رد سایر علل احتمالی علائم شما شروع می کند. آنها همچنین ممکن است آزمایش های تصویربرداری مانند اشعه ایکس، ام آر آی یا سی تی اسکن را برای تایید تشخیص درخواست کنند.

روشهای درمان

در بیشتر موارد، پارگی دیسک کمر بدون جراحی قابل درمان است. گزینه های درمانی غیر جراحی عبارتند از:

  • استراحت: اجتناب از فعالیت‌هایی که درد شما را تشدید می‌کنند برای بهبود ستون فقرات مهم است.
  • یخ: قرار دادن یخ در قسمت پایین کمر می تواند به کاهش درد و التهاب کمک کند.
  • گرما: اعمال گرما در قسمت پایین کمر نیز می تواند به تسکین درد و بهبود انعطاف پذیری کمک کند.
  • مسکن‌های بدون نسخه: استامینوفن یا ایبوپروفن می‌توانند به تسکین درد کمک کنند.
  • فیزیوتراپی: فیزیوتراپی می تواند به شما در بهبود دامنه حرکتی، قدرت و انعطاف پذیری کمک کند.

اگر درد شما شدید است یا با درمان غیر جراحی بهبود نمی یابد، جراحی ممکن است یک گزینه باشد. جراحی معمولاً تنها در صورتی در نظر گرفته می شود که پارگی باعث آسیب قابل توجهی به عصب شود یا اگر علائم شما با زندگی روزمره شما تداخل داشته باشد.

فیزیوتراپی برای پارگی دیسک کمر

فیزیوتراپی یکی از اجزای مهم مدیریت پارگی دیسک کمر است. فیزیوتراپی می تواند به طور موثر درد را کاهش دهد، تحرک را بهبود بخشد و عملکرد طبیعی را به ناحیه آسیب دیده بازگرداند. یک فیزیوتراپیست با شما همکاری خواهد کرد تا یک برنامه درمانی شخصی متناسب با نیازها و شرایط خاص شما طراحی کند.

فیزیوتراپی برای پارگی دیسک کمر

اهداف کلیدی فیزیوتراپی برای پارگی دیسک کمر:

تسکین درد: فیزیوتراپیست ها از تکنیک های مختلفی برای کاهش درد ناشی از پارگی دیسک کمر استفاده می کنند. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • درمان دستی: تکنیک‌های عملی ملایم برای ماساژ و رهاسازی عضلات سفت، بهبود تحرک مفاصل و کاهش التهاب.
  • یخ درمانی: استفاده از کمپرس یخ در ناحیه آسیب دیده برای کاهش التهاب و درد.
  • گرما درمانی: استفاده از پدهای حرارتی یا بسته‌بندی‌ها برای تقویت آرامش، کاهش اسپاسم عضلانی و افزایش جریان خون.

بهبود تحرک: فیزیوتراپیست ها شما را از طریق طیف وسیعی از تمرینات برای بازگرداندن انعطاف پذیری و دامنه حرکت در ستون فقرات کمری راهنمایی می کنند. این تمرینات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • کشش: به آرامی عضلات اطراف کمر خود را برای بهبود انعطاف پذیری و کاهش درد بکشید.
  • تمرینات تقویتی: تقویت عضلات پشتیبان ستون فقرات برای افزایش ثبات و کاهش خطر عود.
  • تمرینات حس عمقی: آموزش بدن برای حفظ وضعیت مناسب و آگاهی بدن برای جلوگیری از آسیب بیشتر.
  • بازگرداندن عملکرد طبیعی: فیزیوتراپیست ها به شما کمک می کنند تا فعالیت های عادی زندگی روزمره (ADLs) را بدون تشدید شرایط خود بازیابی کنید. آنها ممکن است دستورالعمل هایی را در مورد تکنیک های صحیح بلند کردن، وضعیت نشستن و الگوهای راه رفتن ارائه دهند.

روشهای پیشگیری

هیچ راه مطمئنی برای جلوگیری از پارگی دیسک کمر وجود ندارد، اما مواردی وجود دارد که می توانید برای کاهش خطر انجام دهید:

  • حفظ وزن سالم: حمل وزن اضافی فشار بیشتری را به ستون فقرات شما وارد می کند.
  • عضلات اصلی خود را تقویت کنید: عضلات مرکزی قوی به حمایت از ستون فقرات کمک می کنند و خطر آسیب را کاهش می دهند.
  • از بلند کردن اجسام سنگین با فرم ضعیف خودداری کنید.
  • به طور منظم تمرینات کششی انجام دهید: حرکات کششی می تواند به انعطاف پذیری ستون فقرات شما کمک کند و خطر آسیب را کاهش دهد.
keyboard_arrow_up